به گزارش مشرق، اینجا بهشت زهراست؛ جایی که این روزها از همه سنی شهید می‌بینی، از مادر و فرزند یک‌ساله‌اش گرفته تا محافظ امام امت.

جنگ این روزها فقط در مرزها جریان ندارد؛ بلکه ابعاد آن به زندگی روزمره مردم کشیده شده است. روایت‌ها و تصاویر، از نبردی حکایت دارد که اثراتش را می‌توان در چهره‌های داغدار، در اشک‌های بی‌صدا و در تابوت‌هایی دید که یکی پس از دیگری بر دوش مردم تشییع می‌شوند.

نمود عینی این جنگ را می‌توان در بهشت زهرا دید؛ جایی که هر روز ده‌ها شهید از زن و مرد، کودک و سالمند به خاک سپرده می‌شوند و قلب جامعه را به درد می‌آورند. قطعه‌ها یکی پس از دیگری پر می‌شوند و نام‌هایی بر سنگ‌ها نقش می‌بندد که هرکدام، داستانی از ایثار، مظلومیت و فقدان را در خود دارد.

در میان جمعیت، خانواده‌هایی دیده می‌شوند که هنوز باورشان نمی‌شود عزیزشان دیگر بازنمی‌گردد. مادرانی که قاب عکس فرزند را در آغوش گرفته‌اند، پدرانی که در سکوت اشک می‌ریزند و کودکانی که معنای فقدان را زودتر از سن‌شان تجربه می‌کنند. اینجا غم، مشترک است و درد، مرز سنی و جنسیتی نمی‌شناسد.

بهشت زهرا این روزها فقط یک آرامستان نیست؛ به آیینه‌ای از رنج و مقاومت ملت ایران تبدیل شده است.